Villa Adriana (de villa van Hadrianus) is de uitgestrekte keizerlijke residentie bij Tivoli, genoemd naar keizer Hadrianus. Het moderne verhaal begint met de herontdekking in de renaissance, toen Pirro Ligorio, die in de zestiende eeuw werkte voor kardinaal Ippolito II d’Este, de ruïnes opgroef en onderzocht. Een deel van de beeldhouwwerken en het marmer dat hij vond, werd hergebruikt in Villa d’Este en later verspreid. Ligorio gaf ook veel van de namen die we nog steeds gebruiken.
Boek je bezoek
Villa d'Este en Villa Adriana: sla de rij over + retour vanuit Rome
4,4· 110 beoordelingen
vanaf € 95
Tickets kopen →Deze gids beperkt zich tot wat onze bronnen kunnen onderbouwen. De villa werd gebouwd tussen 118 en 138 na Christus, volgens de officiële kassa van VILLAE. Ze staat sinds 1999 op de UNESCO-werelderfgoedlijst, volgens de UNESCO-vermelding en de officiële pagina van Villae.
Hoe groot was Villa Adriana?
Volgens de beherende instantie besloeg de villa oorspronkelijk minstens 120 hectare, en is nu ongeveer 40 hectare te bezoeken. Die schaal verklaart waarom de villa vaak wordt beschreven als een complex van paviljoens, baden, tuinen en dienstruimtes in plaats van als één paleis. Voor wat je daadwerkelijk kunt zien, lees je wat je ziet in Villa Adriana.
Wanneer werd Villa Adriana herontdekt?
De villa werd herontdekt tijdens de renaissance, toen de belangstelling voor het klassieke Rome geleerden en mecenassen ertoe bracht de overblijfselen te onderzoeken. We hebben geen gecontroleerd jaartal voor dat moment, dus beschouw het als een periode en niet als een datum.
Wie was Pirro Ligorio en wat deed hij hier?
Pirro Ligorio was een figuur uit de zestiende eeuw die voor kardinaal Ippolito II d’Este werkte. Secundaire bronnen melden dat hij opgravingen en proefsleuven (scavi e saggi) bij de villa uitvoerde. Dezelfde opdrachtgever zit achter de bouw van Villa d’Este in Tivoli, en daarom zijn de twee locaties in de geschiedenis van Tivoli zo nauw met elkaar verbonden.
Wat gebeurde er met de vondsten?
Beelden en marmer van de villa werden deels hergebruikt in Villa d’Este. Daarna werden ze verspreid onder antiekhandelaren en musea. Dat is een van de redenen waarom vondsten uit Villa Adriana opduiken in collecties ver van Tivoli, terwijl de site zelf nu vooral uit ruïnes en bouwresten bestaat. De musea van de site en de maquette helpen het beeld aan te vullen; zie wat je ziet.
Waarom hebben de paviljoens die namen?
Ligorio gaf veel van de namen die nog steeds voor de paviljoens worden gebruikt. De namen op de officiële lijst moet je dus zien als traditionele benamingen, niet noodzakelijk als de namen uit de oudheid. De officiële lijst omvat de Pecile-muur, de Canopus, het Maritiem Theater, de Piazza d’Oro, de Grote en de Kleine Baden, de Zaal van de Filosofen, de Bibliotheken, het Keizerlijke Triclinium en de Hospitalia.
Hoe zijn de twee villa’s met elkaar verbonden?
| Locatie | Verband |
|---|---|
| Villa Adriana | Oude keizerlijke residentie, onderzocht door Ligorio |
| Villa d’Este | Gebouwd voor kardinaal Ippolito II d’Este; kreeg hergebruikt marmer en beeldhouwwerk van de oude villa |
Beide worden tegenwoordig beheerd door hetzelfde instituut, Villae (Istituto Villa Adriana e Villa d’Este), onderdeel van het Italiaanse ministerie van Cultuur. Daarom geldt één pas, de Villae Pass, voor beide. Voor het verhaal van de renaissancetuin zie je de geschiedenis van Villa d’Este.
Wanneer werd de villa gebouwd, en wat is nog onzeker?
De villa dateert uit 118-138 na Christus, volgens de officiële kassa van VILLAE. Ze werd in 1999 op de UNESCO-werelderfgoedlijst geplaatst, volgens de UNESCO-vermelding.
Hoe zie je deze geschiedenis ter plaatse?
Gebruik de informatiepanelen op de site en bezoek de musea en de maquette, die hun eigen openingstijden hebben; zie de bezoektips. Wil je beide villa’s in één reis combineren, lees dan Villa Adriana en Villa d’Este in één dag. De officiële pagina is villae.cultura.gov.it en ons overzicht staat op Villa Adriana.
