Willa Hadriana (Villa Adriana) to rozległa rezydencja cesarska koło Tivoli, nazwana od cesarza Hadriana. Jej nowożytna historia zaczyna się od ponownego odkrycia w renesansie, kiedy Pirro Ligorio, pracujący w XVI wieku dla kardynała Ippolita II d’Este, prowadził wykopaliska i sondaże wśród ruin. Część znalezionych przez niego rzeźb i marmurów wykorzystano ponownie w Villi d’Este, a później rozproszono. Ligorio nadał też wiele nazw, których używamy do dziś.
Zarezerwuj wizytę
Villa d'Este i Willa Hadriana: bez kolejki + transport z Rzymu i z powrotem
4,4· Opinie: 110
od 95 €
Kup bilety →Ten przewodnik trzyma się tego, co potwierdzają nasze źródła. Willę zbudowano między 118 a 138 rokiem n.e., według oficjalnej kasy biletowej VILLAE. Od 1999 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, według wpisu UNESCO i oficjalnej strony Villae.
Jak duża była Willa Hadriana?
Według instytucji zarządzającej willa pierwotnie zajmowała co najmniej 120 hektarów, a dziś można zwiedzać około 40 hektarów. Taka skala wyjaśnia, dlaczego często opisuje się ją jako kompleks pawilonów, term, ogrodów i zaplecza, a nie pojedynczy pałac. O tym, co można naprawdę zobaczyć, przeczytasz w artykule co zobaczyć w Willi Hadriana.
Kiedy odkryto Willę Hadriana na nowo?
Willę odkryto na nowo w renesansie, kiedy zainteresowanie klasycznym Rzymem skłoniło uczonych i mecenasów do badania jej pozostałości. Nie mamy zweryfikowanego roku tego wydarzenia, więc traktuj to jako okres, a nie datę.
Kim był Pirro Ligorio i co tu zrobił?
Pirro Ligorio był XVI-wieczną postacią pracującą dla kardynała Ippolita II d’Este. Źródła wtórne podają, że prowadził w willi wykopaliska i sondaże (scavi e saggi). Ten sam mecenas stoi za powstaniem Villi d’Este w Tivoli, dlatego oba miejsca są tak ściśle powiązane w historii Tivoli.
Co się stało ze znaleziskami?
Rzeźby i marmury z willi częściowo wykorzystano ponownie w Villi d’Este. Następnie rozproszono je wśród handlarzy antykami i muzeów. To jeden z powodów, dla których znaleziska z Willi Hadriana trafiają się w kolekcjach daleko od Tivoli, a samo stanowisko to dziś głównie ruiny i konstrukcje. Muzea na terenie stanowiska i makieta pomagają uzupełnić obraz; zob. co zobaczyć.
Dlaczego pawilony mają takie, a nie inne nazwy?
Ligorio nadał wiele nazw pawilonów, które są używane do dziś. Nazwy z oficjalnej listy należy więc rozumieć jako tradycyjne określenia, niekoniecznie takie, jakich używano w starożytności. Oficjalna lista obejmuje mur Pecile, Kanop, Teatr Morski, Piazza d’Oro, Wielkie i Małe Termy, Salę Filozofów, Biblioteki, Triclinium Cesarskie i Hospitalia.
Jak oba miejsca są ze sobą powiązane?
| Miejsce | Powiązanie |
|---|---|
| Willa Hadriana | Starożytna rezydencja cesarska, badana przez Ligoria |
| Villa d’Este | Powstała dla kardynała Ippolita II d’Este; otrzymała ponownie wykorzystane marmury i rzeźby ze starożytnej willi |
Oba obiekty zarządzane są dziś przez tę samą instytucję, Villae (Istituto Villa Adriana e Villa d’Este), podlegającą włoskiemu Ministerstwu Kultury. Dlatego jeden karnet, Villae Pass, obejmuje obie wille. O historii renesansowego ogrodu przeczytasz w artykule historia Villi d’Este.
Kiedy ją zbudowano i co pozostaje niepewne?
Willa pochodzi z lat 118–138 n.e., według oficjalnej kasy biletowej VILLAE. Wpisano ją na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1999 roku, według wpisu UNESCO.
Jak zobaczyć tę historię na miejscu?
Skorzystaj z tablic informacyjnych na terenie stanowiska oraz odwiedź muzea i makietę, które mają własne godziny; zob. wskazówki dla zwiedzających. Aby połączyć obie wille w jednej wycieczce, przeczytaj Willa Hadriana i Villa d’Este w jeden dzień. Oficjalna strona to villae.cultura.gov.it, a nasz przegląd znajdziesz w sekcji Willa Hadriana.
